By: Jason Roberts

If you are a successful manager you may also consider yourself to be a good leader.  You may well be, but the two skills so far as they relate to the workplace, whilst complementary, are different.

A manager will motivate and guide his employees to achieve pre-determined goals, to conform to prescribed behaviour, to perform their duties in accordance with company rules, agreed business strategy, policy and, in the broad sense, in line with company vision and stated objectives.

As a manager you may play a part in devising policies and strategies as a member of the management team but the leadership, and the decisions, initiatives, and direction that go with it will come from the person at the top. 

Managers are still perceived as leaders by those they manage.

In spite of the distinction, albeit slightly blurred, that exists between a leader and a manager, the employees that you manage will still look to you for leadership.  In a well run company that operates an “open door” employee policy and which regularly communicates effectively with all its employees, people at all levels in the company will have a reasonable understanding of its policies, and how well it’s doing in achieving its objectives.

They will expect your management style and focus to reflect those policies and objectives.  It is in that sense they will look to you for leadership.

Becoming a better manager also means becoming a leader.

Understanding the expectations of your employees, especially the team members that you regularly work with on a project basis will certainly help to achieve better results all round. 
 
Leadership in this sense begins with a constant emphasis on ‘we’ – “We have quite a challenge with this project but I know if we all make that special effort we can do it.”

When you’re asked a question or somebody raises a point listen attentively – good leaders always do.

First it’s common courtesy.  Second you will alienate the questioner and lose his or her respect plus you may well miss important information.  Wait until they have finished speaking then respond with something like: “Thank you for bringing that up.’’   At that point it may be appropriate for instance to say, “Susan has raised an interesting point.  Would anybody like to comment on how we should address it?” This approach will allow you to compliment Susan while allowing other members of the team to share in her farsightedness.

Here are a few listening tips:

 Maintain eye contact

 Lean forward and show interest

 Don’t continue doing something else such as making notes

 Don’t interrupt

 Don’t finish off other people’s sentences

Encourage participation by not voicing your opinion first.

Often when raising a point for discussion the manager will make it clear right away where he or she stands on the issue, then wonder why the response is muted or non existent.  Basic psychology perhaps, but it happens all the time.

การบริหารและการชี้นำ – แตกต่างกันอย่างไร

หากคุณเป็นผู้บริหารที่ประสบความสำเร็จแล้ว คุณอาจคิดว่าคุณเองก็เป็นผู้นำที่ดีด้วย อย่างไรก็ดี แม้ทักษะของการบริหารกับการชี้นำผู้คนจะสัมพันธ์กันอย่างมากในการทำงาน ทว่า ในการปฏิบัตินั้นกลับแตกต่างกันอย่างมาก

ผู้บริหารมีหน้าที่กระตุ้นและแนะนำพนักงานของเขาเพื่อให้ประสบความสำเร็จต่อเป้าหมายที่กำหนดไว้ล่วงหน้า เพื่อให้พนักงานมีพฤติกรรมและการปฏิบัติงานที่สอดคล้องกับกฏระเบียบ กลยุทธ์ นโยบาย ตลอดจนวิสัยทัศน์และเป้าหมายของบริษัทด้วย

ผู้บริหารอาจเป็นส่วนหนึ่งในการคิดนโยบายและกลยุทธ์เสมือนเป็นสมาชิกของฝ่ายบริหารจัดการ ทว่า ภาวะผู้นำ การตัดสินใจ การริเริ่มดำเนินการและทิศทางการทำงานนั้นล้วนมาจากบุคคลในระดับสูงทั้งสิ้น

อย่างไรก็ดี ผู้บริหารก็ยังถูกมองว่าเป็นผู้นำจากบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของตนเอง ซึ่งแม้จะมีความแตกต่าง แต่ขอบเขตระหว่างผู้บริหารและผู้นำก็ยังไม่ชัดเจน เพราะผู้ใต้บังคับบัญชาย่อมมองว่าผู้บริหารเป็นผู้นำด้วย ในบริษัทที่ดำเนินงานอย่างราบรื่นโดยมีนโยบายที่ “เปิดกว้าง” ระหว่างพนักงานและมีการสื่อสารภายในองค์กรอย่างมีประสิทธิภาพนั้น บุคลากรในทุกระดับชั้นจะเข้าใจดีถึงนโยบายต่างๆ และทราบดีว่าทำอย่างไรจึงจะบรรลุวัตถุประสงค์ของบริษัท

พวกเขาจะคาดหวังต่อลักษณะรูปแบบการบริหารจัดการของคุณและมุ่งหมายที่การตอบสนองต่อนโยบายและวัตถุประสงค์ของบริษัท

การจะเป็นผู้บริหารที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่า คุณจำเป็นจะต้องเป็นผู้นำด้วย การทำความเข้าใจต่อความต้องการของพนักงานของคุณโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่ต้องทำงานร่วมกันเป็นโครงการนั้น ย่อมจะนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ดีเกินความคาดหมาย

ภาวะผู้นำในรูปแบบนี้เกิดจากการเน้นหนักที่ความรู้สึกร่วมกันว่าเป็นเรื่องของ “เรา” อาทิเช่น “เรากำลังเผชิญกับปัญหาจากโครงการนี้ แต่ผมเชื่อว่าถ้าเราตั้งใจกันอีกสักนิด เราทำได้แน่”

เมื่อคุณถูกตั้งคำถามหรือมีผู้ตั้งประเด็นขึ้นมา จงฟังอย่างตั้งใจ เพราะนั่นคือลักษณะของผู้นำที่ดี ประการแรกเพราะเป็นมารยาทที่ดี ประการที่สองคือถ้าคุณแสดงความหมางเมินต่อผู้ถาม คุณจะไม่ได้รับความนับถือจากเขาผู้นั้นและคุณเองอาจพลาดข่าวสารสำคัญอีกด้วย จงรอกระทั่งเขาพูดจบจากนั้นจึงตอบกลับในลักษณะ “ขอบคุณที่ยกหัวข้อนี้ขึ้นมาครับ” และอาจตามด้วย “ซูซานได้ยกประเด็นที่น่าสนใจนี้ขึ้นมา ใครต้องการแสดงความคิดเห็นหรือคิดว่าเราควรพูดคุยในรูปแบบใดดีครับ?” วิธีนี้จะเป็นการขอบคุณซูซานและเปิดโอกาสให้สมาชิกคนอื่นแบ่งปันความคิดเห็นอันกว้างไกลของเธอด้วย

กลเม็ดในการฟังที่ดี:
สบตาผู้พูด
โน้มตัวมาข้างหน้าเพื่อแสดงความสนอกสนใจ
อย่าทำสิ่งอื่นในขณะนั้น เช่น การจดบันทึก
อย่าขัดจังหวะ
อย่าพูดตัดบทการพูดของผู้อื่น

ส่งเสริมการมีส่วนร่วมด้วยการไม่ชิงแสดงความคิดเห็นก่อน บ่อยครั้งที่ผู้บริหารมักจะกล่าวถึงประเด็นอย่างชัดเจนแบบเบ็ดเสร็จเมื่อเริ่มการประชุม แล้วก็ต้องมานั่งสงสัยว่าทำไมผู้ร่วมประชุมรายอื่นๆ จึงนั่งเงียบและไม่มีคำตอบต่อคำถามใดๆ บางทีอาจเป็นหลักจิตวิทยาพื้นฐานที่รู้กันดี แต่เรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้นทุกครั้ง